HAYIRLI CUMALAR

Bu fıkranın ilk bakışta cuma günü ile ne alakası var diye düşünebilirsiniz. Bir alakası da yok zaten lakin şimdiki insanların hayata bakışıyla çok alakası var. Önceden temiz giyinmek insanlar için önem teşkil ediyordu şimdilerde ise pahalı ve marka giyinmek, oysa ki eminim herkes marka önemli değil pazardan da giyinirim yeter ki aradığımı bulayım diyebilirsiniz. Lakin ben pazardan giyinmem, çünkü aradığımı bulamam, (istanbulun meşhur pazarlarından bahsetmiyorum ) markayı severim ama markaya haryacak kadar kolay para kazanmıyorum.  Ama kaliteli ve temiz giyinmeye dikkat ederim. ucuza para harcayacak kadar da zengin değilim çünkü. insanların değer yargıları değişmeye başladığı için sizi ilk olarak kıyafetinize göre yargılarlar, daha merhabanız yokken bile kafalarında bir ön yargı ve sınıf belirler sizin için. bir çoğumuz bu yüzden gittiğimiz yerlere göre ne giyeceğimize dikkat etmiyormuyuz ??  Etmeliyiz de zaten önce kendine sonra karşındaki insana ve insan gruplarına da saygılı olmak açısından önemli olgular bunlar ama benim sorunum bu zihniyet içerisinde oluşan ön yargılar. birde  sadece gelir düzeyini insanlara belli etmek adına bu tarzda giyinenler var ki onlardan banane zaten değilmi :)  Bahsettiğim konuyu  da en güzel nasrettin hocam ifade etmiş.  Herkese hayırlı cumalar diliyorum ve buyrun fıkraya :))

Nasreddin Hoca’yı bir şölene, ziyafete çağırmışlar. Hoca günlük kıyafeti ile gitmiş. Kendisiyle pek ilgilenen olmamış. Hemen evine gidip, en yeni ve gösterişli elbiselerini, üzerine de kürkünü giymiş. Davet edildiği ziyafet konağına tekrar gelmiş. Daha kendisini kapıda görür görmez, büyük bir hürmet göstermişler. Yukarıya çıkarıp salonda baş köşeye oturtmuşlar. En iyi yemekleri evvelâ ona ikram etmişler.
Hoca her ikram edilen şey önüne konduğunda, kürkünü yakasından özenle tutup, “ye kürküm ye” diyormuş.
- “Hocam, bu nasıl iş, hiç kürk yemek yer mi?” dediklerinde;
- “Ne yapalım, davet sahibi bunları kürküme ikram ediyor. Sonradan kürkümle aramda bir sorun çıkmasın diye ben de kürkümü uyarıyorum,” demiş.
Öğüt : “Görünüşe aldanmamalı” diye bir atasözümüz var. Ancak insanoğlu toplumsal bir varlık. Gidilecek yere uygun elbiseler giymekte gerekmektedir.
İlk intibâ görünüşle belirirse de, esas olan ambalâjın içindeki şeyin değeridir. Taş parçasına mükemmel bir ambalâj yapmak, taşın değerini arttıramayacağı gibi, altın veya pırlantaya basit bir ambalâj yapmak ta onun değerini düşüremez. Eskiler, “zarfa değil, mazrûfa bak” derlerdi.