Kendimle çelişkiler'le dolu bir konuşma yaptım...

Mutlulukla, mutsuzluk arasında bir yerlerdeyim. Ne oleley mutluyum mutluyum diyebiliyorum ne kendimi kör karanlık kuyularda yalnız hissediyorum, sadece şükretmek istiyorum benden daha zor hayatlara bakarak herşeye rağmen çok şükür deyip elimdeklirin kıymetini bilmek istiyorum ama bir nokta da yapamıyorum. Kabullenmek, boyun eğmek hoşuma gitmiyor, Allah'dan gelene isyan değil bu insandan gelene isyan belki de, ama  gelenlerin ne kadarı insan'dan geliyor ki !  İyi de bir çıkar yol olmalı ? İsyan etmeden yardım mı dilemeli yaratan'dan acaba. Dua etmeli sığınmalı yine. belki de başıma gelen kötü şeyler'le beni sınamasıdır bu yaratanın, dünya zaten sınav yeri değilmi ?? 

Düşününce son zamanlarda yaşadıklarımı ve yaşayacaklarımı ne kadar zor olsada dağına göre kar işte...

İnsanların kendince değer yargıları vardır birde toplumda kabul gören değer yargıları, Susmak sana yapılanın üstünü kapatmak, sessiz kalmak, değer yargılarına ters düşse bile kabullenmek.

Anladım ki bu iş yeri beni  hasta ediyor artık,  tahammül sınırlarım bitmek üzere sanki, son bir haftadır sesim kısıldı, beynimin içini karıncalar basmış, 

Geçen hafta en çok korktuğum şeye iftiraya maruz kaldım, ve bana iftira atan kişinin benden özür dilemesi halinde olayı kapattım ki duyulursa işten atılmasın diye, bir insanın bir erkeğin yüzüne karşı bu şerefsizlik dersiniz ve o yüzünüze bakıp hala size güler, sonra da sen insanmısın dersin neye benziyorum der.. Doğru ayna daki yansımasını göremiyor ki, gerçekte ne gözle görüldüğünden haberi yok. Yazarken bile öfkeleniyorum hala. 

Sonra maaş zamları belli olur, senin iş öğrettiğin adam senden yüksek maaş alır... Evet bu heryerde var bir çoğunuz maruz kalmıştır eminim bu olaylara. Onun aldığı maaşta gözüm yok, rızkına göz etmiyorum ama ortadaki haksızlığı da kabullenmek istemiyorum. konuşup dile getirmen lazım haksızlığa göz yumma gibi yorumlar atmayınız lütfen, şu anda en az ihtiyacım olan bu yorum çünkü.

Sonra kendi hayatıma bakıyorum, ve onların hayatna bakıyorum. ve diyorum ki sen inandığın gibi yaşamaya çalışıyorsun, onlar ise yaşadıkları gibi inanıyorlar. Sen daha şanslısın, senin değer yargıların daha üstün, sen allah'a ulaşmak istiyorsun ve o yol bedava değil, lay lay lom hayatla gidilecek bir yol değil, hadi bakalım göğüsle ipi, şükret ve yine şükret..........

Beyinimi boşaltmak istiyorum, hiçbirşeyi düşünmemek sadece okumak ve film izlemek, Beni böyle bir kampa gönderseler, teknoloji olmasa, doğa da olsam sadece, birde kulübe olsa, insanda olmasa, mevsimelerden yaz olsa, kulübenin için kitap ve dvd dolu olsa, hem okusam hem izlesem, yiyecekten yana da sıkıntım olmasın bir de kileri olsun bu kulübenin. Civarında birde göl olsa kulübenin, sek sek sekerek insem gölün başına otursam orda kitap okusam. Sonra ben birkaç hafta orda öyle yaşayıp gitsem yada bir kaç ay, hatta yaz boyu, kışın şehre insem, kışın kulübebi ormandaki kurtlar, ayılar basar, şehirdeki düşünebilen kurt ve ayılara alışkın bünyem doğal yaşamda sadece iç güdüleriyle hareket eden hayvanları kaldırmaz, Robinson 
Crusoe misali köyden indim şehre olsam ben yokken çıkan son teknoloji ürünlere baksam, ve daha bu yazı uzar gider.....